Deze titel suggereert dat er een keuze is tussen je ergens zorgen over maken en je geen zorgen maken!
Zorgen zitten in mijn hoofd zul je zeggen. En het is niet dat ik ze bewust zit te maken. Zorgen heb ik omdat ik er iets gebeurt wat niet fijn is of wat ik liever niet heb dat het gebeurt. Of je maakt je zorgen als jij je ergens op of bij betrokken voelt. Het is inherent aan het leven dat mensen zich zorgen maken.
Ik zou het zo willen stellen: zorgen maken heeft geen enkele zin!
Ergens weten we dat natuurlijk wel. Piekeren, tobben en malen kost veel energie. En aan het eind levert het meestal niet eens een gewenst resultaat op. Vaak is het alleen maar drukker in ons hoofd geworden.
Gedachtes rennen hand in hand tegen de wanden van ons brein, botsen tegen elkaar op en creëren chaos. Zie je het voor je? Dit mechanisme zorgt ervoor dat we in deze gedachtes blijven ronddraaien zonder er echt uit te komen.
Stop met je zorgen te maken!
Creatieve oplossingen voor situaties die ons voor problemen plaatsen, krijg je juist als je ontspannen bent en je de malende gedachtes stopt!
De vraag is nu: Hoe doe je dat!
Hoe lukt het je om je zorgen te stoppen?
- De eerste suggestie die ik wil doen is: Stel jezelf de vraag of je deze zorgen over 5 jaar nog hebt. Vind ik het dan nog steeds belangrijk? Zou ik me er dan nog steeds zorgen om maken? Door deze vragen te stellen zorg je ervoor dat je afstand neemt van hetgeen jou zo bezig houdt. Het volgende kan je helpen om er nu iets constructiefs mee te doen. Omschrijf je probleem. Door het op te schrijven, neem je er letterlijk afstand van. Vaak is opschrijven al voldoende om het voor een groot deel of helemaal op te lossen. Dit komt omdat je van een afstandje kunt kijken naar hetgeen er zich nu werkelijk voordoet. Je malende gedachten komen achter elkaar op papier te staan en je kunt ze nu herlezen als iets wat los staat van jezelf. Je krijgt letterlijk zicht op het probleem, zonder erin verstrikt te raken. Veel zorgen van vandaag zijn over een aantal jaren, maanden of misschien wel dagen opgelost. Sterker nog, de kopzorgen van nu kunnen je in de toekomst laten glimlachen, omdat je je niet meer kunt voorstellen dat jij je daar destijds zo druk over hebt gemaakt.
- De tweede suggestie: Als je er zelf iets aan kunt doen om het op te lossen, los het dan op! Richt je aandacht op de oplossingen. Doe er iets mee! Als je er zelf helemaal niets aan kunt doen, heeft het geen enkele zin om je er zorgen over te maken, want je kunt er niks aan veranderen. Kun je dat zien? Accepteer het dan als een gegeven. Bijvoorbeeld de mededeling van je baas dat jouw functie verdwijnt ten gevolge van inkrimping. Hij weet te melden dat de ontslagaanvraag al helemaal rond is. En dat er niks meer tegen in te brengen is. Accepteren is dan de enige oplossing. (Accepteren betekent overigens niet dat je het goedkeurt of er blij mee bent.)
Je kunt natuurlijk altijd iets doen!
Hoe jij met je zorgen omgaat, daar kun je iets aan doen. Jij bepaalt hoe je ergens naar kijkt. Ook bepaal jij of je afwacht totdat er om jou heen iets verandert of dat je zelf actie onderneemt. Welke actie dan ook.
In het voorbeeld van het ontslag. Proberen om de baas te overtuigen dat het geen goede zaak is om deze functie op te doeken en jou te ontslaan is geen optie meer. Wachten totdat iemand anders voor jou aan het lobbyen gaat, ook niet. Onderzoeken of er andere wegen zijn om werkzaam te kunnen blijven bij deze werkgever is misschien een optie. Anders is accepteren dat jouw werkzame leven bij dit bedrijf nu eindigt het enige raadzame.
Hoe komt het dat we blijven piekeren en tobben?
Door ergens niet echt naar te kijken kun je net doen alsof het niet bestaat! Soms laten we de zorgen er zijn, omdat we niet naar oplossingen willen kijken. Omdat we er niet de verantwoordelijkheid over willen nemen. Als je boosheid maar blijft voeden als iets wat van buiten jezelf komt en waar jij slachtoffer van bent, dan overmeestert het jou. Als jij volhoudt dat jij er niks aan kunt doen, dan blijven de gedachtes doorjagen en is het niet te stoppen. Het onder ogen zien betekent er verantwoordelijkheid voor nemen. Hier is moed voor nodig! Durf jij dat aan?
Wat helpt is dan ook om minstens 20 oplossingen op te schrijven die jij kunt doen om het probleem op te lossen.
Zo uit de losse pols. Alles is mogelijk. Schrijf maar raak en ben actief in het verzinnen van de meest creatieve, ludieke, constructieve, slimme maar ook gekke oplossingen. Door het creatieve kanaal open te zetten heb je grote kans dat er heel bruikbare oplossingen bij zitten.
En er is nog meer winst te halen.
Als je zo met je zorgen omgaat, zorg je ervoor dat je aandacht verlegd wordt van machteloosheid naar mogelijkheden en oplossingen.
Je bekrachtigt jezelf en stopt meteen je slachtofferschap.
Veel succes!
Yvonne