Februari 2012
Yvonne
Ken je het sprookje van Rapunzel ?
Ik geef je een korte, iets aangepaste, vorm.
“Rapunzel zat in haar toren opgesloten, uitkijkend over het land, de bossen, de velden en de dorpen in de verte. Mooi waren die vergezichten maar zo onbereikbaar voor haar. Zij was namelijk de gevangene van een boze fee die een vloek over haar had uitgesproken. Rapunzel vulde haar dagen met mijmeren en spinnen aan haar spinnewiel in afwachting van een prins die haar zou bevrijden uit deze gevangenschap. (Of haal ik nu twee sprookjes door elkaar?)
Alleen de liefdeskus van de prins op het witte paard zou de vloek kunnen doorbreken. Dat was haar gezegd en dat was wat ze geloofde! En zo zat Rapunzel in haar toren en wachtte geduldig op deze koene en dappere ridder. Haar redder in de nood! Als hij er eenmaal was dan zou alles anders worden.”
Wat heeft dit sprookje met jou te maken?
Rapunzel dat zou jij kunnen zijn. (voor de mannen onder ons stel ik voor dat ze een mannelijke exponent van Rapunzel bedenken )
De ivoren toren zou symbool kunnen staan voor jouw leven. Jouw leven gevuld met verplichtingen, taken en verantwoordelijkheden. Jouw leven, van druk doen en overleven.
De boze fee zou symbool kunnen staan voor jouw IK die jou vertelt, dat je eerst je taken opdrachten en verantwoordelijkheden moet vervullen, voordat je vrij bent om te doen wat je hart je ingeeft.
De prins zou symbool kunnen staan voor diegene (of datgene) dat verantwoordelijk wordt gemaakt voor de bevrijding uit deze, door het IK gekozen, gevangenschap.
Dat is wat jullie gemeen zouden kunnen hebben.
Misschien herken je jezelf nu beter in dit sprookje?
En als dat zo is dan nodig ik je uit om je af te vragen of het echt zo moet zijn!
Of Rapunzel echt afhankelijk is van de vloek van de boze fee en afhankelijk van de prins op het witte paard om haar lot te keren? Of ze echt wel in die toren opgesloten moet blijven zitten totdat ze door iets of iemand bevrijd wordt?
Had Rapunzel dan helemaal geen eigen opties tot haar beschikking behalve deze fatalistische gelatenheid?
Het is dat spinnewiel dat mij aan het denken zet. Ze zit daar hele dagen. En behalve uit het raam turen naar al dat moois en wachten op die prins zit ze ook vele uren achter haar spinnewiel draden te spinnen, gewoon om de tijd te doden?!
Wat als Rapunzel de loop van het verhaal in eigen hand zou nemen en er zelf een wending aan zou geven?
Was het niet zo dat de prins zichzelf toegang verschafte tot Rapunzel door langs haar lange vlechten omhoog te klimmen?
Dus alles wat Rapunzel doet aan haar eigen bevrijding is haar haren laten groeien?
Is dat niet een beetje te passief?
Zou ze in al die tijd dat ze daar zit te zitten geen andere oplossing hebben kunnen bedenken?
Want laten we eerlijk zijn als ze zo goed kan spinnen zou het dan niet vele malen slimmer en adequater zijn om met het spinnewiel een stevig touw te spinnen.
Een touw net zo dik en sterk als haar eigen vlechten? En als ze deze dan zou bevestigen aan het bed of de dakspant, met voldoende tegendruk voor haar gewicht? En als ze dan eigenhandig langs dit zelfgecreëerde touw naar buiten zou klimmen en de vrijheid zelf tegemoet zou gaan, zou dat niet vele malen slimmer, sneller en bevredigender zijn dan dat wachten?
Dan zou de oplossing voor haar zieltogende bestaan van wachten, mijmeren en verlangen voorbij zijn.
Dan zou de gewenste vrijheid meteen in datzelfde moment in de kiem aanwezig zijn. Ze zou het heft van haar leven en vrijheid in eigen hand nemen. Niet langer vruchteloos zitten wachten tot er iets of in dit geval iemand komt om haar te redden!
Wauw dat zou geweldig zijn, toch!?
Gossie dat Rapunzel daar zelf nooit op gekomen is!
Zit jij ook in je ivoren toren te wachten tot er iets gebeurt waardoor het allemaal beter wordt?
Het leven is geen sprookje. Het leven is wat jij ervan maakt!
Blijf geen Rapunzel! Neem het heft in eigen hand. Welke kwaliteiten zitten er in jou opgesloten om het tij te keren? Wat is er in je omgeving aanwezig, dat jij kunt gebruiken om jouw levenslot om te buigen? Blijf niet langer dralen maar ga in de actie! Gebruik je potentieel en maak de weg voor jezelf vrij om dat te krijgen waar je diep van binnen naar verlangt.
Jouw verhaal is wat jij ervan maakt en het hoeft geen sprookje te zijn. Gebruik dat potentieel dat in jou opgesloten ligt en haal er uit wat erin zit!
Groetjes Yvonne