Veel verhalen spelen zich af in ons hoofd. We zijn eigenlijk voortdurend met onszelf in gesprek. We mijmeren over wat al voorbij is en fantaseren over wat er komen gaat.
In ons hoofd zit ook het verhaal over wie we zijn of willen zijn. Over wat we doen of willen doen. Over wat we hebben of denken te hebben! Zolang we tevreden zijn met al deze verhalen is er geen vuiltje aan de lucht. Maar wat als jouw verhaal stress veroorzaakt? Je ergert, je boos of verdrietig maakt? Zou het verhaal dan wel kloppen?
Is er een verhaal dat jij veelvuldig over jezelf vertelt en waar je gestrest van wordt? En waarbij je je nu zou kunnen afvragen of het wel klopt? Is er op dit moment een situatie die je zou willen veranderen? Welk verhaal vertel jij over deze situatie? Vraag je je weleens af waarom je dit verhaal vertelt? Ben je er misschien van overtuigd dat, jouw situatie of wie jij bent, een vaststaand gegeven is?
Misschien geloof jij wel dat je er niets aan kunt veranderen? Misschien heb je er wel voordeel bij om het te houden zoals het nu is?
Een voorbeeld
Annette zegt bij herhaling tegen zichzelf dat zij de moeite niet waard is, dat zij lelijk is en niet echt gevat en dat zij daarom geen vrienden heeft. Als ze in de spiegel kijkt, ziet ze haar verhaal bevestigd. En als ze publiekelijk iets wil zeggen stottert ze altijd. Haar conclusie: `Terecht dat mensen in een grote bocht om mij heen lopen´.
Schrijf jouw verhaal eens op! Zo uit de losse pols!
Lees het daarna door. Is de tendens negatief? Gebruik je woorden als altijd, hopeloos, onmogelijk, dom, stom, schuld, moeten, niet?
Het zijn allemaal woorden met een negatieve lading! En dat niet alleen: ze hebben al op voorhand de neiging om je lusteloos en negatief gestemd te maken. Je zou ze zo kunnen gaan geloven! In ieder geval nodigen ze vaak niet uit om iets te veranderen.
Als je jezelf of jouw situatie als hopeloos beschrijft is het natuurlijk lastig om erin te geloven dat er iets anders of beters mogelijk is.
Herschrijf nu je verhaal. Kijk eens of je het kunt veranderen door:
1. De situatie / jezelf in positieve termen te beschrijven;
2. De situatie / jezelf te beschrijven uitgaande van je kwaliteiten in plaats van je tekortkomingen;
3. De situatie / over jezelf in de derde persoon te (be)schrijven, alsof je het over iemand anders hebt;
4. De situatie / jezelf te beschrijven vanuit mogelijkheden en kansen die je hierdoor krijgt;
5. De situatie / jezelf zo objectief en feitelijk mogelijk te beschrijven. (Je denkt misschien dat je dat al doet, maar is dat ook echt zo?)
Als je dat gedaan hebt, kijk dan bij welk verhaal jij je het beste voelt. Welk verhaal geeft je energie en zin om in beweging te komen? Geeft je vertrouwen dat jij en/of de situatie wel kunt veranderen? Welk verhaal geeft ruimte voor het zoeken naar oplossingen? Geeft je een gevoel van kracht en mogelijkheden? Ik durf te wedden dat de tweede versie met kop-en-schouders wint!
Annette zou haar verhaal kunnen aanpassen door haar rimpels niet als lelijk, maar als iets eigens te gaan zien. Het zijn per slot van rekening lachrimpels. Ze is misschien niet zo´n prater, maar luisteren kan ze als de beste. En ze heeft wel degelijk vrienden! Geen massa´s, maar wel enkele hele goede. Eigenlijk is ze best een tevreden mens als ze het zo bekijkt!
Door op een afstandje naar je verhalen te kijken, schep je ruimte om op een nieuwe manier naar jezelf en je situatie te kijken. Je gaat kansen zien waar je eerst nog problemen zag. Je ontdekt misschien wel kanten van jezelf die je nog niet kende!
Dus…!
Wil je iets veranderen, verander je verhaal!