Of het nu gaat om angst voor de afkeuring van je baas of de angst om te falen, de angst voor afwijzing of de angst geen goede ouder te zijn voor je kind. Allemaal zijn ze gebaseerd op een psychische toestand.
De psychische toestand van angst staat los van concreet en echt gevaar. Angst kent vele gezichten: onbehagen, benauwdheid, bang, onzeker, achterdocht, nervositeit, spanning, doodsangst, enz.
Het gaat bij deze angst om wat er zou kúnnen gebeuren. Niet om wat er echt gebeurt op dit moment. Jij bent nu hier en voelt je misschien wel angstig, maar je angst zit ergens in de toekomst en is gecreëerd in het verleden.
Als jij je nu met die angst identificeert, doe je waarschijnlijk uitspraken als: ‘Ik ben angstig….., ik ben bang dat….., ik raak in paniek als…..’ Je veroorzaakt een kloof tussen dat wat is en dat wat je denkt dat er is. Die kloof wordt dan je trouwste metgezel. De angst reist als het ware altijd mee op je schouder.
Je kunt altijd iets doen tegen reële angst. Je kunt je gedrag in het moment aanpassen. Maar je kunt niets doen tegen angst die zich alleen maar in je verstand, je gedachten manifesteert. Je kunt niet op tegen de toekomst.
Zolang jij je met je verstand identificeert, word je door je ego geleefd.
Welke boodschap krijgt het lichaam steeds van het ego, het door het verstand gemaakte zelf? ‘GEVAAR, ik word bedreigd’. De emotie die dan bij herhaling wordt opgewekt is uiteraard de emotie angst. Je lichaam gaat hierop reageren. Je verkeerd in een constante staat van paraatheid, met overbelasting als gevolg. Ook je relatie met jezelf en je omgeving staat onder voortdurende hoogspanning.
Alle angst is terug te voeren op de angst van het ego voor de dood.
Ben jij iemand die in discussies graag gelijk wil hebben, dan is de strijd die jij elke keer moet leveren een strijd om de dood van het ego. Zou je namelijk ongelijk krijgen dan wordt je zelfbesef met de dood bedreigd. Als je de identificatie met het verstand laat varen, maakt gelijk of ongelijk krijgen niets meer uit voor je zelfbesef!
Oefening:
Let eens een tijdje op elke vorm van defensief gedrag in jezelf. Wat verdedig je?
- Een jezelf aangemeten identiteit (ik ben dom, ik ben niet de moeite waard, ik ben angstig, ik ben verbitterd)
- Een ingekleurde situatie in je hoofd (de trein zal wel weer weg zijn en ik kom vast te laat, ze komen dadelijk eten en dan blijkt dat ze helemaal niet van vis houden),
- Een denkbeeldige vijand (wedden dat ik straks een bekeuring heb! Deze tandarts zal ook wel een beul zijn!)
Word je bewust van deze patronen. Word er getuige van. Kijk ernaar zonder oordeel. Zo verbreek je de identificatie ermee. Zodra je bewust bent, lost het onbewuste patroon op.
Dat betekent dan meteen het einde van alle discussies en machtspelletjes. Een discussie willen winnen is macht willen hebben over andere mensen. Deze macht is echter zwakte vermomd als kracht. Echte macht zit vanbinnen en je kunt erover beschikken. NU.